Osmanlı’nın En Korkulan Mesleği: Celatlık

Osmanlı’nın En Korkulan Mesleği: Celatlık

“Osmanlı’da öyle bir meslek vardı ki…
Ölen kişinin mezar taşı bile olmazdı.
Çünkü kimse onların kim olduğunu bilmemeliydi…
İşte onlar: cellatlar.

Devletin en ağır ve en karanlık görevini yaparlardı.
İdamları gerçekleştirirler… ama yüzleri halka asla gösterilmezdi.

Bu yüzden özellikle dilsizler seçilirdi.
Çünkü konuşamazlarsa, sır da veremezlerdi.
Çoğu devşirme ya da yabancı kökenliydi… ailesi, bağı, geçmişi zayıf insanlar.
Toplumla bağ kurmaları bile istenmezdi.

Görev yerleri sarayın kalbiydi.
Topkapı Sarayı çevresindeki özel ocakta yaşarlar, saraydan neredeyse hiç çıkmazlardı.
Ne asker gibiydiler… ne de halktan biri.

Güçlü ve sert olmak zorundaydılar.
Çünkü emir kesindi:
Tek hamle… tek nefes… sessizce.

Ama asıl trajedi şuydu…
Devlet için yaşadılar…
Devlet için öldürdüler…
Fakat öldüklerinde kimse onları hatırlamadı.

Ne isimleri yazıldı…
Ne mezar taşları oldu…

Sanki hiç yaşamamış gibiydiler.”

Bunu Kimse Anlatmadı